Wat een Leadership Dinner over AI écht onthulde

29 januari 2026

In een wereld die overspoeld wordt door AI-hype werd afgelopen januari één ding onmiskenbaar duidelijk: waar mensen echt naar verlangen is authenticiteit.

We hebben ons kantoor omgevormd tot een intieme diner setting om leiderschapsteams uit verschillende sectoren samen te brengen. Niet om abstract over AI te praten, maar om de eerlijke gesprekken te voeren die zelden in vergaderruimtes plaatsvinden. We spraken over angsten, doorbraken en twijfels, maar vooral over wat mensen en organisaties drijft terwijl zij zich bewegen door een van de meest ingrijpende transities van onze tijd.

Naast deze inspirerende gesprekken vulden twee sprekers de avond met inzichten, gebaseerd op jarenlange praktijkervaring.

Jelmer Borst: Lessen uit bijna een decennium AI bij Picnic Technologies

Na bijna tien jaar AI-implementatie bij Picnic waren Jelmers inzichten verfrissend nuchter:

Klein beginnen, slim opschalen

Het is verleidelijk om te wachten tot alles perfect geregeld is voordat je een AI-initiatief start, maar zo ontstaat zelden echte vooruitgang. Begin klein, desnoods handmatig als de situatie daarom vraagt. Het ontdekken van uitzonderingen kost tijd en laat zich niet versnellen: het vraagt om de bereidheid om te experimenteren, te falen en te blijven testen tot de puzzelstukjes op hun plek vallen. Die rommelige beginfase is geen teken dat er iets misgaat. Zo bouw je juist iets dat op schaal werkt.

Waarde boven technologie

Een van de meest voorkomende fouten die organisaties maken is beginnen bij de technologie en van daaruit terug redeneren. De meer relevante vraag is niet “wat kan AI?” maar “welk probleem proberen we echt op te lossen?” Neem voordat je naar een tool grijpt een stap terug en kijk naar de kernwaarde die je organisatie levert aan klanten. AI moet dat doel ondersteunen, niet bepalen. Als je vertrekt vanuit een echt probleem in plaats van een technische mogelijkheid, is de kans veel groter dat je iets bouwt dat daadwerkelijk verschil maakt.

Data en AI democratiseren

AI bereikt zijn potentieel pas wanneer het wordt behandeld als een organisatiebrede capaciteit in plaats van een specialistische functie binnen één afdeling. Dat begint met het echt toegankelijk maken van data voor iedereen, niet alleen voor teams die weten hoe ze een database moeten bevragen. Wanneer kennis centraal beschikbaar is en mensen in de hele organisatie ermee kunnen werken, stopt AI met een tool voor enkelen te zijn en wordt het onderdeel van hoe de organisatie denkt en werkt. Die culturele verandering is net zo belangrijk als de technische implementatie.

End-to-end eigenaarschap

Te vaak worden AI- en ML-teams ingeschakeld om iets te bouwen en daarna weer losgelaten, terwijl de complexiteit in de praktijk bij anderen terechtkomt. Die scheiding leidt vaak tot gaten: in begrip, in verantwoordelijkheid en uiteindelijk in resultaat. Wanneer AI-teams betrokken zijn vanaf de eerste afbakening tot en met het leveren van waarde, verandert er iets. Doelen worden gedeeld, beslissingen beter onderbouwd en de uitkomsten weerspiegelen het geheel in plaats van slechts een deel.

Jelle Stienen: Waarom we allemaal de plank misslaan als het gaat om AI-waarde

Zijn perspectief verlegt de focus naar waar de echte kans ligt:

Systeem boven taak

Het is logisch om bij AI meteen te denken: welke taken kunnen we automatiseren? Dat is een begrijpelijk startpunt, maar levert vaak beperkte resultaten op. Een paar minuten besparen in een handmatig proces hier en daar telt nauwelijks op als het onderliggende systeem hetzelfde blijft. De ambitieuzere en uiteindelijk waardevollere vraag is: hoe verandert dit de manier waarop we georganiseerd zijn? Wanneer je de focus verlegt van losse taken naar het herontwerpen van volledige processen en structuren, begint AI pas echt groei te realiseren die impact heeft.

Coördinatie zonder consensus

Organisaties bestaan uit systemen, teams en datastromen die naast elkaar functioneren, maar zelden echt met elkaar communiceren. Historisch gezien betekende verbinding lange afstemmingstrajecten, besluitvorming in commissies en wachten tot iedereen het eens was. AI verandert die dynamiek. Een minder zichtbare maar krachtige eigenschap is het vermogen om die gaten te overbruggen en systemen en datastromen te verbinden die eerder gescheiden waren, zonder dat volledige organisatiebrede instemming nodig is om te starten. Dat verandert wezenlijk hoe verandering binnen organisaties tot stand komt.

Wrijving wegnemen

De AI-toepassingen die de meeste aandacht krijgen zijn vaak de meest opvallende, maar veel waardevolle implementaties zijn juist stil en onzichtbaar. In elke organisatie zitten verborgen kosten in de manier waarop werk tussen mensen en afdelingen beweegt: vertragingen, miscommunicatie, informatie die verloren gaat tussen teams. Deze coördinatiekosten worden makkelijk over het hoofd gezien, juist omdat ze er altijd al zijn geweest. Maar ze vormen echte inefficiëntie, en precies daar kan AI vaak het meest tastbare verschil maken, niet met iets spectaculairs maar door processen simpelweg beter te laten verlopen dan ooit tevoren.

De sfeer in de zaal

Wat ons het meest opviel was niet één specifiek inzicht, maar de verandering in hoe organisaties naar AI kijken. Het tijdperk van extreme optimisme en extreme scepsis maakt plaats voor iets volwassener: een realistisch en nuchter begrip van wat AI wel en niet kan. Hoe waarde gecreëerd wordt is voor velen nog in ontwikkeling, maar de richting wordt steeds duidelijker. En de behoefte aan echte kennis, zonder verkooppraat of hype, is nog nooit zo groot geweest.

In een tijd waarin bijna elk gesprek over AI gepaard gaat met een verkooppitch, bleek een avond met echte verbinding en eerlijke dialoog precies te zijn waar iedereen in de zaal naar op zoek was.

Dank aan iedereen die erbij was, en in het bijzonder aan Jelmer en Jelle voor hun openheid en eerlijkheid.